Als jij me niet bemint, wie dan wel...

Grijs nevelige ochtend... slierten dampen dwarrelen vanuit de velden over de wegen... 't Is nog vroeg maar zij zijn reeds op weg... de auto glijdt over het asfalt en op de achtergrond klinkt wat melancholische latino-muziek... zo nu en dan kijkt ze hem zijdelings aan...hij voelt het.. Het kuiltje in z'n wang verraadt z'n subtiele glimlach om dit gebaar van haar... 'n Uur gereden...koffiestop, ontbijt... zonder veel woorden, zitten ze dicht bij elkaar, nu en dan verzonken in elkaars ogen... De warmte is tastbaar, de emoties zijn intens... Vervolg  van de rit naar onbekend terrein... Terwijl de wagen over de wegen rolt, doemt de zon op door het grijze wattige wolkendek... Eén streep gelig-wit licht scheurt de hemel open en de zon in al haar glorie, warmt het landschap en z'n bewoners onder haar op... De stralen kriebelen z'n neus, strelen haar haren... En weer vinden hun ogen elkaar, glimlacht hij naar haar... 't wordt vast een mooie dag, fluistert hij... 'n Tijdje later, ter plaatse, een plekje gezocht voor de auto, jasje aan en op stap... Ze slenteren door de gezellige stadskern met zijn winkels en boetiekjes, z'n bistro's en tavernes... Hij spoort haar aan, als hij haar hunkerend ziet kijken naar een etalage, om even binnen te gaan, eens rond te snuffelen tussen de spulletjes waar ze van houdt.... Zij loodst hem binnen in de shops waar hij z'n gading vindt in muziek en film... Tussendoor flirt hij speels met haar, knabbelt aan haar hals of streelt verdoken  haar rug... Tijdens de wandeling lossen ze elkaar niet...Nu en dan in mekaar verstrengelde armen, dan weer een warme handgreep... Haar hand zoekt af en toe de zijige haren om in te woelen, haar vingertop glijdt soms teder over zijn wang... En af en toe, als hij lachend in haar ogen kijkt, tikt hij zachtjes, speels tegen haar neusje... Ze houdt van z'n immense tederheid, z'n zorgzame gebaren... Hij van haar impulsief gedrag, haar warme ogen, haar speelsheid... Na afloop, als de avond valt en hij na hun liefdesspel, z'n hoofd tegen haar borst vleit, luistert hij naar de zachte, rustige hartslag die hij hoort... En hij wou dat hij elke avond, dicht tegen haar aan, kon inslapen.. Hij wou dat hij het warrig hoofdje naar zich toe kon trekken, het in de holte van z'n arm kon leggen en haar strelend kon laten inslapen... Hij wou dat hij telkensweer naar haar rustig ademhaling kon luisteren...haar als een poesje kon laten spinnen... En zij...zij wou voor de zoveelste keer dat de tijd bleef stilstaan, de wereld stopte met draaien en ze hem nooit meer moest verlaten.... Helaas...