Als jij me niet bemint, wie dan wel...

Met de woorden "ik zie je graag" vul je nooit de leegte in een gekwetst, moegetergd hart... Met die woorden kan je de pijn niet verzachten die de laatste tijden, maanden, dagen werd veroorzaakt... Graag zien dat is écht tijd hebben voor elkaar... Dat is niet rap, rap mekaar even gedag zwaaien, eens lief lachen, een vluchtige zoen of knuffel... Graag zien is méér dan dat... Ik zie je graag.... Ik hou van jou... woorden die té gemakkelijk, té rap worden uitgesproken, zonder goed te beseffen wat dit écht wil zeggen... Houden van, dat is dingen opgeven voor elkaar, dat is naar elkaar luisteren, dat is samen intensiteit beleven, héél intiem zijn met elkaar, zonder een maar, een zou, een als... Houden van is voorrang geven aan elkaar... écht aan elkaar alléén... Dat is geen tussendoortje, of een opvulling voor lege momenten... Dat is tijd maken voor je geliefde, dat is er ten volle voor gaan... Maar na alle pijn, alle gepleegde tranen, alle opgekropte woede en onmacht komt de onverschilligheid, de gelatenheid, het berusten in.... En het hoeft allemaal niet meer... Want, wat nu nog gebeurt is niet meer écht, is geforceerd, is een "moeten"... En échte liefde laat zich niet dwingen... Dus pak jezelf weer bij elkaar, probeer je leven weer op de rails te krijgen ... en duw langzaam je eigen wagonnetje weer de sleur in... Want dromen zijn bedrog, mooie liedjes blijven niet duren en aan alles komt een eind... Einde verhaal.