Als jij me niet bemint, wie dan wel...

Warmte, vriendschap, genegenheid, vertrouwen... dat doet een mens geloven in liefde, geven om anderen, luisteren naar noden, pijn, vreugde en plezier... Een hand die zich uitstrekt om te strelen... Gehoor geven aan wat er leeft in andermans hart... Ogen die weerspiegelen wat er roert in de geest en ziel, van jou, van een ander... Armen die zich ongevraagd openen om in te schuilen tegen alles wat je pijnigt... Vingers die zacht door je haren strelen, die je huid doen tintelen, je lippen beroeren... Woorden zijn zinloos als zoveel expressie ervoor zorgt dat je hart ontdooit, je diepste zijn weer openbloeit...

Knuffelen zo intens, zo zalig... Knuffelen zo verwarmend, zo gevoelsvol... Je ondergaat de warme stortvloed, je laaft je aan het eindeloze...Echt schroomloos knuffelen, zonder enige bijbedoeling...ach... gebeurde ’t maar eens meer...