Als jij me niet bemint, wie dan wel...

Liefde, voor de ene is dat geknuffel, gezoen... het gefriemel opdrijven tot hij of zij z’n uiteindelijke “zin” krijgt. Meer dan wat fysieke handelingen is het voor dit soort niet, veel gevoel komt er niet aan te pas. Het ene is niet los te koppelen van het andere, denken ze. Dus wordt het ingevuld zoals zij en zij alleen erover denken...door sex... Nochtans bestaat er een ander soort graag zien, houden van. Voor die andere is dat veel meer dan wat lichamelijke affectie... Voor die andere hij of zij is liefde mekaar troost bieden, mekaar ruimte geven en vooral er voor elkaar zijn... Vooral dat laatste is van zo’n groot belang in een relatie... Tijd hebben voor de andere is zo ontzettend belangrijk. Tijd en verdraagzaamheid... Begrip en luisterbereidheid... Aanvoelen en vooral meevoelen... Jezelf wegcijferen binnen de innige band die je hebt met die andere, dàt is belangrijk en zorgt voor wederzijds respect en affectie... Helaas, is dat er bij velen niet bij. En ommenduur leven ze niet met maar naast mekaar... niet voor maar uit mekaar... Er komt een onbewust gevoel van gelatenheid, van zinloosheid... En ’t is allemaal ’t proberen niet meer waard... Zolang er maar geen hoge woorden vallen en elk bijdraagt in de rust en routine van wat er wordt verlangd binnen hun relatie, is het in orde... Graag zien... Twee simpele woorden, die zoveel meer kunnen zijn dan de verkorte versie van de meeste koppels... Graag zien... ’t Zit hem in de kleinste dingen, waar we zo gewillig bewust of onbewust overheen kijken... Graag zien, ach alleen geschikt voor naïeve dromers...zoals ik...